وظایف و مسئولیت های پدر در تربیت فرزند

رفتار پدر در سنین خردسالی فرزند برای او همه چیز است : درس ، اخلاق ، تربیت ، سازندگی یا ویرانگری. یک پدر نمونه، پدری است ک افزون بر آموزش اخلاق و رفتار خوب به فرزندان بتواند روزی خانواده اش را نیز از راه حلال به دست آورد. در واقع این مادران هستند که در طول روز زمان بیشتری را با فرزند خود سپری کرده و با یاددهی اصول کلی و آموزش به کودکان، زمینه ساز شکل گیری شخصیت در فرزندشان میشوند. مشکلات احتمالی، مربوط به ادای نماز و تعلیم احکام آن، هر دو میباشد، نتیجه آنکه، این آیه دلیل است بر وجوب تربیت کودکان به اقامه نماز و آموزش احکام آن، البتّه این دلیل اختصاص به مورد نماز دارد و دیگر موارد را شامل نمیگردد. و در صورتیکه کودک پدر و مادر ندارد یا شرایط لازم برای تربیت وی را ندارند وجوب تربیت بر خویشاوندان کودک، یعنی جدّ و جدّه پدری یا مادری و عموها و داییها و خالهها به ترتیب طبقات ارث (الاقرب فالاقرب)، فعلی میشود و باید به انجام آن همّت گمارند. این روایات بهصراحت بر وجوب تربیت اطفال در هر موردی که مصلحت و خیر برای آنان باشد، دلالت دارد.

این خودپنداره، برآیندی از متغیرهای گوناگون، همانند وراثت، محیط، تربیت، ارتباطات و تعاملها است که همه در نهایت موجب میشوند تا هر فرد از خودش یک برآیندی مثبت یا منفی، ارزشی یا ضد ارزشی پیدا نماید. ۲. همچنین آن حضرت فرموده است: کسی که متکفّل یتیمی شود، او را به خانه خود ببرد و در خوردنیها و نوشیدنیها شریک نماید بیگمان پاداش او بهشت است، مگر آنکه گناه غیرقابل عفوی مرتکب شده باشد. خلاصه اینکه، مواد ذکر شده در اعلامیه جهانی حقوق کودک و کنوانسیون مزبور، مترقّی و متکامل است و اگر بهدرستی بدان عمل گردد، گامهای مؤثر در جهت تربیت رشد و پویایی کودکان برداشته خواهد شد، ولی بسیاری از دولتها و چهبسا برخی از افرادی که این مواد را تصویب کردند، خود بدان عمل ننمودند. تشویق و تنبیه، تبعیض نیست بلکه رساندن حق به حقدار است ولی در ابراز محبت هم، اگر تفاوت بگذاریم و دلیل روشنی نداشته باشیم، این کار ممکن است به حسد و انتقامگیری کشانده شود. براساس این گفتار علوی، محبت و مهرورزی بر دو گونه است: بعضی محبتها در عرض هم هستند. ابراز محبت را به فرزندان به طور مستمر ادامه دهیم، زیرا رفتار مردانه بدون مهربانی، الگوی جنسیتی پدر را بی تاثیر می کند.

پوشش در دین اسلام از اهمیت بسیار ویژه ای برخوردار است و لباس علاوه بر اینکه انسان را از سرما و گرما حفظ می کند نشانگر شخصیت و وقار انسان است به همین خاطر است که اسلام برای حفظ وجهه و شخصیت مسلمانان پوشش مناسب را سفارش می کند. و پیامبر اسلام (صلیاللهعلیهوآلهوسلّم) خود به کودکان سلام میکرد و آنها را مورد احترام قرار میداد و از اینکه در مورد ایشان رعایت مساوات نشود به سختی نارحت میشد؛ روزی شخصی در حضور آن حضرت یکی از فرزندان خود را بوسید و دیگری را نبوسید، حضرت فرمود: چرا نسبت به آنان به مساوات رفتار نکردی؟ این در حالی است که پیشوایان اسلام، قرنها پیش به این امر مهم توجّه داشته و انجام آنرا به مسلمانان سفارش نمودهاند و در سیره عملی خود به آن عمل نمودهاند. بدیهی است ترک تعلیم و تربیت طفل بهمعنایی که در این بحث مقصود است، ضرر بر طفل است و از آن نهی شده است، بنابراین انجام آن واجب و متولّی آن پدر و مادر میباشند.

و امور مختلف مردم به وسیله آنها هدایت می شود مانند پلیس، اگر کودک از یک پلیس تخلفی را ببیند روشن است که نسبت به پلیس و جامعه بدبین می شود. تربیت کودک مهم ترین حق او در قلمرو زندگی می باشد. خوشبختانه هم در قلمرو هنجارهای تربیتی و هم در پیشگیری و رویارویی با آسیبها دستمان پر است تا چگونه از این میراث گران سنگ بهره بگیریم. آنان معتقدند که همانندسازی کودک از پدر خود بیشتر از مادر است. علی بن ابیطالب (علیهالسّلام) که هم از لحاظ قدرت ظاهری و هم از جهت فضیلت و دانش و معنویت، بعد از پیامبر اکرم (صلیاللهعلیهوآلهوسلّم) شخص اوّل دنیای اسلام شمرده میشود و آن حضرت او را به امر خداوند متعال برای رهبری جامعه مسلمین برگزیده است، در برابر چند کودک یتیم، زانو میزند و خود لقمه بر دهانشان مینهد و از آنها خواهش میکند که او را به لطف و صفای خود ببخشایند و از اینکه موقعیت طوری پیش آمده که از حال آنان غفلت شده است، او را عفو کنند و در پیشگاه الهی او را به محاکمه نکشانند. مرحوم علامه حلی در خصوص مساله حضانت کودک مینویسد: «اگر پدر و مادر نباشند، جدّ اولویت دارد و اگر جدّ هم نباشد دیگر اقارب به ترتیب ارث اولویت دارند، و خواهری که از پدر و مادر هر دو منتسب به طفل میباشد یا از طرف پدر منتسب است، نسبت به خواهری که فقط از طرف مادر منتسب است اولویت دارد، بهدلیل اینکه قرابت او بیشتر است یا در ارث نصیب بیشتری دارد، همچنین مادرِ پدر نسبت به مادرِ مادر اولویت دارد و جدّه نسبت به خواهر، به دلیل اینکه جدّه به منزله مادر است.

دیدگاهتان را بنویسید